Een lezer vroeg me:
Ik ben er vanochtend achter gekomen dat mijn werkgever me al zes maanden (minstens) afluistert op mijn werkplek. Er hangt hier een beveiligingscamera, waarvan gemeld is dat die alleen na werktijd aangaat voor inbraakbeveiliging. Deze blijkt dus altijd aan te staan én geluid op te nemen, zo onthulde de (net ontslagen) security officer in een mail aan iedereen. Wat kan ik nu het beste doen? Ik wil in ieder geval niet meer terug naar die werkplek.
Juridisch gezien is de situatie simpel. Je mag natuurlijk mensen niet afluisteren met een (beveiligings)camera. Dit is strafbaar, ook als het in jouw eigendom gebeurt en onder werktijd. Alleen als het duidelijk is gemeld (“Cameratoezicht met geluidsregistratie”) en dan nog moet je een goede reden hebben. Afgezien van de bus of tram met detectie van overlast/gevaar geluiden kan ik die niet bedenken.
Als werknemer kun je dus eisen dat die camera en/of microfoon weggaat of bewezen uit is tijdens werktijd. Via de AVG kun je beelden en geluidsopnames laten wissen.
Het probleem hier is vooral dat het al misgegaan is. Dan zal deze discussie zakelijk aangaan niet werken. Wellicht kun je het nog via de vakbond of (als die er is) de ondernemingsraad spelen, maar mijn ervaring is dat dit soort dingen gebeuren in kleinere bedrijven die geen OR hebben en waar de vakbond niet zwaar vertegenwoordigd is.
Het belangrijkste nu is aangeven dat je wel bereid bent te werken (dit is belangrijk, werkweigering is ontslaggrond) maar niet op deze onveilige werkplek. Dus camera weg of garantie niet meer meeluisteren en dan weer aan het werk.
Alternatief is het te laten klappen. Dan stuur je aan op verstoorde arbeidsverhouding, de werkgever heeft het verpest. HIer heb je rechtbijstand of advocaat bij nodig om de juiste ontslagvergoeding/transitievergoeding te kunnen krijgen.
Je kunt inderdaad ook wegens schending AVG en het strafbare feit een schadevergoeding eisen, maar welke schade dat nu is dat lastig. Welk getal zet je op afgeluistered zijn bij babbelen in de lunchpauze. Concrete fysieke schade heb je niet (er is niets stuk), en emotionele schade is niet te onderbouwen behalve met een rekening van een psycholoog. De rechter kan dit “naar redelijkheid en billijkheid” meenemen in de ontslagvergoeding. Dat lijkt me de beste route.
Arnoud
