Tickets voor de Nijmeegse Vierdaagse die via een tussenpersoon zijn verkocht worden door de organisatie ongeldig verklaard. Dat meldde Nu.nl dinsdag. Dit omdat het “oneerlijk” is dat zij via bots de kaarten opkopen. Heel begrijpelijk, maar wat is de stap van “oneerlijk” naar “onrechtmatig” hier?

De stichting achter deze traditionele wandeltocht wist het eerst ook even niet, maar men heeft zich nu “technisch, maar ook juridisch laten adviseren” en concludeert:

Startbewijzen die via dergelijke commerciële botdiensten worden verkregen, zijn ons inziens op onrechtmatige wijze bemachtigd. Vanaf de datum van deze berichtgeving (22-05-2025) zullen wij daarom tickets die aanwijsbaar via intermediairs van eigenaar zijn verwisseld, ongeldig verklaren. We adviseren alle wandelaars die op zoek zijn naar een 4Daagse ticket géén gebruik te maken van diensten die aangeven als intermediair op te treden.

Het persbericht spreekt van “op onrechtmatige wijze bemachtigd”, wat suggereert dat men een route vond die de inzet van de bot zelf. Daar twijfel ik zeer over, want er is algemeen geen wettelijke regel die kopen met een bot (of moet je nu “inzet van agentic AI agent” zeggen?) verbiedt.

Maar gelukkig hebben we de foto’s, ik bedoel het reglement van de 4Daagse nog. Dit vermeldt in artikel 19:

Bemiddeling, hoe ook genaamd, in startbewijzen is, behoudens met toestemming van Stichting DE 4DAAGSE, verboden. Een  startbewijs dat middellijk of onmiddellijk door bemiddeling is verkregen, verliest zijn geldigheid.

Je kunt de exploitanten van die bots zien als bemiddelaar of agent; zij kopen tickets ten behoeve van een specifieke derde, hun opdrachtgever. Eerder meldde Nu.nl:

Zo waren op Marktplaats advertenties te vinden waarin de verkoper ticketgarantie aanbood, omdat die met botsoftware kaarten opkocht bij de Vierdaagse. “Geïnteresseerde kopers delen hun gegevens met de adverteerder, die vervolgens geautomatiseerd controleert of er een ticket beschikbaar komt”, zegt een woordvoerder van Atleta Resale, het bedrijf dat de officiële doorverkoop van de Vierdaagse organiseert.

De tickets worden dus bij aanschaf op naam van de koper gezet. Het is geen opkopen van een stapel tickets en dan rustig zoeken naar belangstellenden. (Daarom zijn de regels over overdracht van startbewijzen ook niet van toepassing.)

Een constructie die zo’n bemiddelaar kan hanteren, is dat deze “slechts de software verhuurt”, waarna de wandelaar-in-spe zelf deze gebruikt en aldus snel het ticket verkrijgt. Dat zou ik geen bemiddeling meer noemen, dat is geen “werkzaam zijn” zoals de wet dat noemt “bij het tot stand brengen van een of meer overeenkomsten” (art. 7:425 BW).

Bij mijn weten doet geen bemiddelaar dat, en dat zal vast komen omdat je dan moeilijker een commissie kunt rekenen. Maar om dit te voorkomen, zal er echt iets in het reglement moeten komen dat inzet van geautomatiseerde middelen verbiedt om het ticket te kopen.

Arnoud