Sony’s tweede Spider-Man-game is significant korter dan zijn voorganger, maar de focus is hij wel beter. Daarom is het de betere van de twee.
Hoewel Miles Morales het in 2018 verschenen Spider-Man opvolgt, is het lastig om de game een volwaardig vervolg te noemen. Het spel bevat een nieuw verhaal met ditmaal de zwarte hoofdpersoon Miles Morales in de hoofdrol, maar het speelt zich af in een identieke stad met grotendeels gelijke besturing.
Dat is wellicht ook waarom hij als bundel wordt verkocht: wie de duurste editie in huis haalt, krijgt daarbij ook een verbeterde versie van het origineel. Die is geoptimaliseerd voor de PlayStation 5. In de Verenigde Staten kost Miles Morales niet de volle mep, in Nederland betaal je alsnog 60 euro.
Superheld-in-spé Miles wordt in dit deel door Spider-Man-nestor Peter Parker opgeleid. Miles moet in zijn eentje New York beschermen, zodra zijn mentor op vakantie gaat. Dat geeft ruimte voor een wat traditioneler Spider-Man-verhaal. Miles is een 17-jarige middelbare scholier, die zijn nieuwe bestaan als held een plekje probeert te geven in zijn leven.
Rondslingeren is geweldig
Het hergebruik van gameplay en de stad uit de eerste Spider-Man betekent dat veel van de hoogtepunten uit het origineel hier herhaald worden: je hebt wederom de vrijheid om door de gehele binnenstad van New York te slingeren en misdaad te bestrijden in optionele zijmissies.
Dat rondbewegen doe je aan de hand van een genuanceerd en complex slingersysteem, dat je het gevoel geeft de volledige controle te hebben over Miles’ razendsnelle bewegingen. Dat blijft ook na uren spelen ontzettend leuk. Hoewel je snel naar sommige locaties kunt teleporteren, slingerden we er daarom alsnog vaak zelf naartoe.
Miles vecht en beweegt net als Peter Parker uit de eerste game, maar heeft daarnaast ook stroomaanvallen om vijanden uit te schakelen. Tijdens sluipmissies kan hij bovendien onzichtbaar worden. Beide systemen gooien de game niet compleet op zijn kop, maar houden hem fris ten opzichte van zijn voorganger.
Minder te doen
Dit vervolg heeft wel beduidend minder te bieden: het aantal zijmissies is fors gereduceerd en ook het hoofdverhaal bereikt sneller zijn eind. Enerzijds is dat jammer, maar het geeft de game wel meer focus. Achter iedere optionele missie schuilt bijvoorbeeld een klein verhaal dat de stad iets meer tot leven brengt.
De uiteindelijke strijd tussen Miles en twee criminele organisaties voelt ook wat minder vergezocht dan de gigantische factie-oorlogen uit de vorige game. De cast aan helden en schurken blijft klein, waardoor voor iedereen een logische rol is toebedeeld.
Geen laadschermen meer
Miles Morales is op zowel de PlayStation 4 als -5 beschikbaar. Wij hebben de PlayStation 5-versie gespeeld, die een goed voorproefje geeft op waar de nieuwe hardware toe in staat is.
Waar de oude console soms een minuut lang moet laden, is deze nieuwe editie meteen opgestart. Dat is vooral fijn als je bijvoorbeeld sommige optionele races doet, waar je vliegensvlug wil herstarten als het misgaat.
De glimmende wolkenkrabbers van New York zijn ook een perfect middel om de nieuwe ray-tracing-technologie van de spelcomputer te demonstreren. De wereld wordt zeer realistisch weerspiegeld in de gebouwen, terwijl lichteffecten van een laaghangende zon zorgen voor mooie stadsaanzichten.
Miles Morales is een game die je verleidt om soms op de pauzeknop te drukken en een screenshot te maken van de mooie beelden die worden getoond. Daarmee bewijst ontwikkelaar Insomniac Games dat het nu al iets prachtigs op Sony’s nieuwe hardware kan tonen.
Conclusie
Spider-Man: Miles Morales biedt meer van hetzelfde, maar dan korter, intiemer en vooral mooier op de nieuwe PlayStation. Daarmee is het één van de beste games die je bij de start van deze nieuwe generatie in huis kunt halen.
