De rechtbank in Gelderland heeft een 26-jarige man veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden, onder meer vanwege het ‘verspreiden van een enorme hoeveelheid persoonsgegevens’. Dat meldde Tweakers vorige week. Het gaat om zo’n 5.000 gegevens (personen) die werden verhandeld om cryptodiefstal op te kunnen plegen.
Uit het vonnis haal ik dat een undercoveragent een pseudokoop is aangegaan:
Op 21 september 2021 heeft een verbalisant in het kader van een pseudokoop via de app Telegram contact gelegd met gebruiker [account 1] . Deze reageerde door te vragen wat de koper precies wilde en deelde mee voor hem rond te vragen. De koper wilde volgens het chatbericht “full info 65+”. … Vervolgens kocht de verbalisant 5.000 targetleads van [account 3] voor een bedrag van € 50,- in bitcoins. Na de betaling ontving de verbalisant van [account 3] via Telegram een bestand, genaamd ‘ [bestandnaam] ’ met de leads.
Mag dat? Ja, dat mag: art. 126i Strafvordering regelt de pseudokoop, die zowel goederen als diensten kan betreffen (en de agent zowel als klant en als leverancier kan aanwijzen). In dit geval was de agent koper en kreeg “telefoonnummer, mogelijk Facebook ID, voornaam, achternaam, geslacht, woonplaats, werkgever en relatiestatus” van zo’n 5000 personen.
Account 3 hierboven bleek te herleiden tot de verdachte, die ook bekende dat hij de gegevens had verkocht. Hij zag daar geen probleem in, ik veronderstel omdat “het gewoon gegevens zijn” en hij zich niet verantwoordelijk achtte voor wat kopers daarmee zouden doen. Daar kan de rechtbak niets mee:
Het is een feit van algemene bekendheid dat persoonsgegevens (leads) veelal worden gebruikt bij oplichting en diefstal, zoals Whatsapp- of bankhelpdeskfraude. Verdachte zat in de openbare Telegramgroep met de naam ‘FraudeHandel’, waarin naar zijn account werd verwezen voor de koop van persoonsgegevens. Verdachte kreeg regelmatig geld voor de verkoop van de persoonsgegevens. Het kan dan ook niet anders dan dat verdachte wist dat de door hem verstrekte persoonsgegevens bestemd zijn voor het plegen van oplichtingen en diefstallen.
Dat maakt je strafbaar (art. 234 Strafrecht):
Hij die stoffen, voorwerpen of gegevens vervaardigt, ontvangt, zich verschaft, verkoopt, overdraagt, verwerft, vervoert, invoert, uitvoert, verspreidt, anderszins ter beschikking stelt of voorhanden heeft waarvan hij weet dat zij bestemd zijn tot het plegen van een [trits misdrijven zoals diefstal of oplichting], voor zover deze feiten betrekking hebben op de verkrijging van een niet-contant betaalinstrument, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaar of geldboete van de vierde categorie.
De rechtbank ziet weinig omstandigheden om de straf te matigen en komt uit op een jaar gevangenisstraf.
Arnoud
