Gemeenten publiceren nog steeds per ongeluk persoonsgegevens van burgers op internet, blijkt uit onderzoek van de NOS en Nieuwsuur. Men vond online honderden documenten met contactgegevens, maar ook diverse met nummers van identiteitsbewijzen en zelfs burgerservicenummers (bsn). Is dat erg, en hoe kon dat gebeuren.
De oorzaak is vrij simpel. Bij allerlei procedures (zoals vergunningsaanvragen of bezwaarprocedures) maakt de gemeente stukken openbaar, al is het maar zodat anderen ze kunnen lezen en op kunnen reageren. Daarbij horen zaken als contactgegevens en bsn verwijderd te worden, maar dat gebeurt niet altijd.
Mijn inschatting is dat hier eerder sprake is van slordigheid dan van een bewuste verkeerde inschatting. Ik lees dat er wel degelijk op wordt gelet:
In de periode [na invoering van de AVG] zijn veel gemeenten begonnen met het gebruik van software om persoonsgegevens automatisch ’te lakken’. Daarna vindt in de meeste gevallen nog een controle van een medewerker plaats, voordat de documenten worden geüpload naar gemeentelijke informatiesystemen, waarin raadsinformatie en andere gemeentelijke stukken openbaar worden gemaakt.
Een voor de hand liggende verklaring is dat de software de bsn’s mist, en de medewerker het ook niet direct als zodanig herkent. Men citeert softwareleveranciers die voorzichtig aangeven dat hier niet automatisch op gecheckt wordt.
Ik zie ook wel wat het probleem is. In standaardvelden herkennen dat iets een telefoonnummer is, dat lukt nog wel. Maar hoe herken je ergens een vrij opgeschreven nummer, zeker als dat met niet standaard notatie is gebeurd, of zelfs met pen handgeschreven?
Uiteindelijk is dit een processueel probleem. Hoe beter je informatie bij de intake, hoe beter je kunt screenen en tegenhouden wat ongewenst en onnodig is. Dat heeft tijd nodig.
Arnoud
