Het spel is onderdeel van een populaire Amerikaanse franchise, zegt Eline Muijres, gameontwikkelaar en voormalig gamejournalist. “En het staat niet bepaald bekend vanwege zijn genuanceerde portret van de oorlogsgeschiedenis.”
“In deze serie zijn Amerikanen altijd de helden”, zegt Muijres. “Russen of Arabieren zijn de slechteriken. Ook al speel je een Rus of een Arabier, het is altijd vanuit een heel Amerikaans perspectief.”
Veel gamers die het spel spelen, zullen zich niet druk maken over hoe de geschiedenis wordt afgebeeld, zegt Muijres. “Het draait voor spelers niet om het verhaal. Het draait om lekker kunnen knallen. Dat is ook prima. Je hoeft niet altijd een genuanceerd beeld te schetsen van oorlog, maar je moet de geschiedenis niet gaan verdraaien.”
No Russian
Activision, de maker van de Call of Duty-reeks, besloot de game niet te verkopen in Rusland. Verschillende (staats)media zeiden daar al dat het spel een “provocatie” was. Dat ging ook om het afbeelden van Russen als slechteriken, en de vele Russen die gedood moeten worden in het spel.
Een eerder deel van Call of Duty raakte ook in opspraak vanwege vermeende anti-Russische sentimenten. In een level genaamd ‘No Russian’ speel je een terrorist die honderden Russische burgers doodschiet op een vliegveld. Activision houdt vol dat de spellen louter fictief zijn.
