Rechtsgeldig ontslag op staande voet wegens het opsteken van een joint tijdens een Teams vergadering in strijd met het zero tolerance beleid. Intrigerend vonnis van tijdens mijn vakantie, maar hopelijk niet héél verrassend. Toch kreeg ik het van velen getipt.

De ontslagen man was managing director van de afdelingen Amsterdam en Rotterdam van een goederenvervoersbedrijf. “Het is onder geen enkele omstandigheid toegestaan om alcohol en/of drugs tijdens werkuren te nuttigen of onder invloed van alcohol en/of drugs te verkeren”, aldus het personeelsreglement.

Op 15 februari ging het niet helemaal zoals de bedoeling was:

Op donderdag 15 februari 2024 vond een (online) Teams-vergadering plaats tussen [de ontslagen man en vier collega-directeuren]. De vergadering begon om 16.28 uur en eindigde omstreeks 17.08 uur. [De man] heeft in het begin vanuit zijn auto aan de vergadering deelgenomen, omdat hij onderweg was van Schiphol naar huis. Thuisgekomen heeft hij per ongeluk, in de schuur van zijn woning, de camera van zijn telefoon (waarmee hij – nog steeds – aan de vergadering deelnam) aangezet. Hierdoor was voor de overige deelnemers aan de vergadering te zien dat [de man] in zijn schuur een joint opstak. [Collega’s] riepen vervolgens dat hij zijn camera uit moest zetten. Dat heeft [de man] toen ook gedaan. Kort hierna werd de vergadering afgesloten.

De betreffende collega’s hebben hier melding van gedaan, hoewel de directe leidinggevende van de man (de COO van het bedrijf) ook in de Teams zat en een en ander ook gezien had. Dat leidde dus tot het ontslag.

Nu kunnen we een juridische boom opzetten over doel en strekking van dat zero tolerance beleid. Dat is natuurlijk bedoeld voor chauffeurs die onder invloed rijden gezien de enorme impact (ook verzekeringstechnisch) van een ongeluk met een vrachtwagen. De vraag kan dan zijn, moet het daarmee ook gelden voor iemand die thuis – zij het zichtbaar voor collega’s – onder werktijd onder invloed is.

Een belangrijker les is dat je niet moet gaan draaien met je uitleg van een en ander:

  • Nee, het was een sigaar
  • De camera aan was een ongeluk
  • Het was na vijven en dat is buiten werktijd
  • Het is vanwege hevige nekpijn
  • Ik had nooit dat zero tolerance beleid gezien
  • Tijdens zakenlunches en social events wordt vaak alcohol geschonken, dat is óók een drug

Vanwege deze steeds wisselende standpunten zie je tussen de regels door dat de rechter er nul begrip voor op kan brengen. Had éven gewacht tot na je call, is kortweg het argument.

Blijft over de vraag of een minder ingrijpende maatregel (een optie, volgens dat reglement) geschikt zou zijn geweest. Hier niet, en volgens mij mede vanwege dat draaien:

Het feit dat de managing director van [het bedrijf] in Nederland, tijdens een internationale, interne Teams meeting met verschillende sleutelfiguren uit de organisatie over een belangrijk onderwerp (een nieuwe klant) een joint heeft opgestoken (in plaats van daarmee te wachten tot na werktijd), getuigt naar het oordeel van de kantonrechter van onvoldoende besef van zijn senior positie binnen [het bedrijf] en daarmee ook zijn voorbeeldrol binnen de organisatie en ook van onvoldoende respect voor de aan de vergadering deelnemende collega’s.

Arnoud