“Het herstellen van een bug is in het algemeen geen grote bewerking”. Aldus de rechtbank Rotterdam in een recent geschil over broncodes. Voordat iedereen boos wordt: het ging hier over auteursrechtelijk grote bewerkingen, en dat is wat anders dan hoe moeilijk het is om voor elkaar te krijgen.
De zaak komt erop neer dat de koper van een stuk software de oude eigenaar (en ik vermoed, maker) daarvan inhuurde als zzp’er om hier bepaalde bug fixes in uit te voeren. Die leverde dat aan in de vorm van gecompileerde binaries, maar wilde geen broncode verstrekken en beriep zich op auteursrecht op de fixes.
Je kunt op zich ook op een klein werk (als in: weinig regels of woorden) auteursrecht hebben. Waar het om gaat, is of je een eigen intellectuele schepping dan wel eigen oorspronkelijk karakter/persoonlijk stempel daar in hebt zitten. Wat de rechter hier “banale of triviale elementen” noemt, valt buiten het auteursrecht. Die interrupt héét nou eenmaal 13h, dus dat getal zul je moeten noemen en daar is auteursrechtelijk niets intellectueels aan.
Intrigerender wordt het door de vervolgzin:
[D]e keuzes van de maker mogen niet louter een technisch effect dienen of te zeer het resultaat zijn van een door technische uitgangspunten beperkte keuze.
Dat je bij programmeren creatief bezig bent, erkent iedereen. Maar er zijn randgevallen waarin daar geen (of weinig) sprake van is. Het herstellen van fouten is zo’n randgeval: je bent dan niet iets nieuws en eigens aan het toevoegen, je herstelt andermans fouten (of denkt dat te doen), en dat is haast per definitie niet een eigen inbreng.
Natuurlijk, het hangt af van het soort fout. Als je een naiëve eenregelige aanroep van een functie vervangt door een pagina vol met checks en balances inclusief security best practices, dan is die pagina vast auteursrechtelijk creatief. Deze zaak lijkt te zijn gegaan om het meer standaardwerk, het corrigeren van kleine misstappen in het origineel.
Een punt is nog wel dat een bug best moeilijk kan zijn om op te sporen (ik heb veel bewondering voor deze) maar niet perse moeilijk om op te lossen áls je het probleem gevonden hebt. Iedereen kent het verschijnsel van een hele middag bezig zijn om een ongewenste puntkomma te lokaliseren. Het frustrerende is dan dat die activiteit niet auteursrechtelijk relevant is – het gaat alleen om creativiteit die in het resultaat te herkennen is.
Als laatste bleek de bugfixer/programmeur niet inhoudelijk diep te zijn ingegaan op wáár dan de creativiteit zat. Als je je op auteursrecht beroept, moet je (desgevraagd) wel kunnen aantonen waarom het jouw intellectuele schepping was.
Arnoud
