Sluiproutes van navigatie-apps bij files en wegafsluitingen zijn provincies en gemeenten een doorn in het oog. Dat meldde RTL nieuws vorige week. Overleg blijkt niet mogelijk, ondanks dat officiële omleidingen niet als voorkeursroute worden getoond. Vandaar de betonblokken bij wijze van code-as-law.
Het bericht zet Vijfheerenland centraal, dat vlak bij zowel de A27 als de A2 ligt waar vele files of werkzaamheden zijn. De navigatie-app vindt dan een snelle sluiproute, maar daar zijn die gemeentes niet blij mee. Want die keuze gebeurt op doorlooptijd voor de automobilist en niet op wat de gemeente aangeeft dat de officiële omleiding is.
Volgens [minister Vincent Karremans van Infrastructuur en Waterstaat] moet het belang van verkeersveiligheid zwaarder wegen. Hij zegt daarover in gesprek te willen gaan met de navigatiediensten. “Ik kan ze niet dwingen, maar ik ga kijken hoe ik gemeenten kan helpen. Nu ben ik minister van Infrastructuur en Waterstaat. Misschien nemen ze nu wel de telefoon op.”
Sinds 2010 (herzien 2023) is er een Europese Richtlijn voor realtimeverkeersinformatiediensten, aangevuld met een Verordening die regels stelt voor uitwisseling van gegevens inzake realtimeverkeersinformatiediensten (RTTI).
Artikel 6 lid 4 van de RTTI is vrij helder:
Dienstverleners verwerken en integreren in de relevante diensten die zij aan eindgebruikers verstrekken, zonder extra kosten, gegevens over alle tijdelijke verkeersbeheersmaatregelen die door de bevoegde autoriteiten zijn ingevoerd en via het nationale of gemeenschappelijke toegangspunt in een digitaal machineleesbaar formaat toegankelijk zijn gemaakt.
Probleem: Die verplichting houdt echter nog niet in dat Google zijn routekeuze moet laten samenvallen met de door de gemeente gewenste route. Specifiek daarvoor is er geen wettelijke plicht in die RTTI regels. Oostenrijk is bezig met een wetsvoorstel dat wel expliciet eist dat officiële routes gevolgd moeten worden.
Google Maps specifiek is sinds een tijdje een zeer groot online platform onder de DSA. Dat is juridisch voor “je bent te groot en daarmee te gevaarlijk om zelf te mogen bepalen hoe je je dienst inricht”.
Concreet betekent dit dat ze verplicht zijn zogeheten systeemrisico’s in kaart te brengen en te mitigeren. Haar laatste rapport laat zien hoe dat gaat, maar focust (p.82) eigenlijk alleen op het online stuk: reviews en omgang met persoonsgegevens. Nergens wordt ingegaan op de route-vaststelling en haar impact.
Voor VLOPs zoals Maps is de Europese Commissie exclusief bevoegd. De ACM kan (ook op verzoek van de minister) de Commissie vragen hier handhavend op te treden, met de data van de gemeenten als onderbouwing. Maar als we zelf iets willen doen, moet daar een aparte wet voor komen. Of meer betonblokken.
Arnoud
