
Het bedrijf Ticketveiling.nl misleidde consumenten door via een speciaal ontwikkeld algoritme mee te bieden bij veilingen. Dat maakte de ACM onlangs bekend, en zij legde daarvoor een boete van 270.000 euro op. Deelnemers aan de veiling dachten dat zij opboden tegen andere menselijke deelnemers, maar het was dus een bot van de aanbieder zelf.
Bij Ticketveiling punt nl kun je via een veiling bieden op uitjes, diensten en producten. Kennelijk komt het daar met enige regelmaat voor dat er niemand (of te weinig mensen) ging bieden, waardoor de gewenste minimumprijs niet werd gehaald. Dan zet je dus een algoritme in:
Deze zogenaamde biedbot werd in de periode van 1 augustus 2024 tot en met 1 december 2024 ingezet bij de veiling van ruim 70.000 kavels. Deelnemers aan de veiling dachten daardoor dat ze opboden tegen andere menselijke deelnemers. In werkelijkheid boden zij op tegen een biedbot die door het bedrijf zelf was ingezet. Als de biedbot de veiling won, konden de menselijke deelnemers vervolgens voor dit winnende bedrag alsnog het aanbod accepteren. Daarbij werd niet verteld dat de biedbot de veiling had gewonnen.
In het boetebesluit lees ik dat men allerlei stappen nam om te verhullen dat hier sprake was van bots. Zo gebruikten deze verschillende biedstrategieën en hadden ze wisselende namen, zodat ook vaste klanten niet direct Berend zouden herkennen.
Ergens voelt het raar dat je je eigen bot laat bieden, want wat nou als die wint? Specifiek hier was dat geen nadeel: men had de “lachende tweede” regel. Ik citeer de collega’s van VakantieVeilingen:
Dat betekent dat je, ook al ben je niet de hoogste bieder, het product tóch kunt kopen voor hetzelfde bedrag als het winnende bod. Je krijgt daarbij exact dezelfde rechten en plichten als de winnaar van de veiling. We bieden dit alleen aan wanneer het hoogste bod aantrekkelijk voor jou is. Dit is het geval wanneer de prijs lager ligt dan de kassaprijs, maar wel binnen de vooraf afgesproken marge met de aanbieder. Zo profiteer je er allebei van.
Persoonlijk snap ik hier weinig van, waarom zou je als platform een ander dan de hoogste bieder het product gunnen? Misschien wanneer je meerdere exemplaren hebt, maar dan kun je je weer afvragen waarom je een veiling hanteert.
Ik had zelf gedacht dat dit zou uitkomen bij “jezelf bedrieglijk voordoen als consument”, maar de ACM houdt het veel simpeler: dit is misleiding over “de prijs of de wijze waarop de prijs wordt berekend” (art. 6:193c lid 1 onder d BW).
Arnoud













