Een lezer vroeg me:

Ik ben app-ontwikkelaar. Nu lees ik her en der dat per 28 juni alle apps ’toegankelijk’ moeten zijn voor iedereen, dus ook voor blinden. Betekent dit dat ik al mijn apps van voorleesfuncties moet voorzien? Dat zou een enorme investering zijn.

Per 28 juni 2025 wordt de Toegankelijkheidswet van kracht, formeel de Implementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten. Dit is de Nederlandse uitwerking van de European Accessibility Act, een van de kernwetten van het Europese Digital Decade programma. Het doel in het kort is het harmoniseren van toegankelijkheidsvoorschriften.

De EAA kent een bijlage met kernvoorschriften voor toegankelijkheid, zoals dat interactie met de gebruiker via meer dan één zintuiglijk kanaal mogelijk is. Dat ligt achter de vraag van de lezer: naast tekst moet voorlezen van die tekst ook mogelijk zijn.

Dit wil echter niet zeggen dat iedereen nu eigen voorleesfuncties moet gaan inbouwen. Zowel Android als Apple iOS hebben ingebouwde schermleesfuncties voor slechtzienden. Zolang je app daar compatibel mee is, voldoe je automatisch aan deze eis. Het is dus meer een kwestie van nagaan wat uniek is voor jouw app dat lastig toegankelijk is voor mensen met een beperking.

Verder moet je goed kijken of je app wel onder het bereik van de Toegankelijkheidswet valt. Veel apps zullen via de Telecommunicatiewet vallen, omdat ze gebruik maken van elektronische communicatiediensten (art. 7a.2) en dan moet je app aan de bijlage voldoen. Voor elektronische handel kom je uit bij art. 6:230fb BW.

De eisen gelden echter niet bij exploitanten van apps die micro-ondernemingen zijn (minder dan tien werknemers en een jaaromzet van maximaal 2 miljoen), en ook niet als de toegankelijkheidseis maakt dat

  1. je kunt spreken van een fundamentele wijziging van de wezenlijke aard of
  2. deze een onevenredige last voor de betrokken dienstverlener oplevert (die niet met een subsidiepotje op te lossen is)

Bij games bijvoorbeeld zie ik wel hoe punt 1 opgaat. Een schietspel is naar zijn aard visueel, en dat toegankelijk maken voor blinden maakt het simpelweg een ander spel. Dit moet je inhoudelijk vooraf motiveren, want de toezichthouder kan hierom vragen.

Een onevenredige last is een business case analyse: wat zijn de kosten (zowel eenmalig als tijdens productie) en wat zouden de baten zijn als je het wél deed. Alleen als de balans duidelijk negatief is, en je dat dus expliciet hebt uitgezocht vooraf, kun je je hierop beroepen.

De vraagsteller is app-ontwerper. Uiteindelijk krijgt dus niet zij, maar haar opdrachtgever te maken met de toegankelijkheidseisen. Het is wel zaak om in het offertetraject hierbij stil te staan: welke eisen gelden er, hoe vertalen we dat in het ontwerp en wie maakt de eventuele afweging dat sprake is van een van die uitzonderingen?

Ik zeg dit omdat menig klant volstaat met vage zinnen als “leverancier zal zich houden aan toepasselijke wet- en regelgeving” en daar achteraf van maakt dat de leverancier een gratis garantie gaf dat de app EAA compliant is.

Arnoud
PS: Meer lezen over de Digital Decade en bijbehorende wet- en regelgeving? Blijf op de hoogte met mijn aankomende boek Wetwijs in het digitale decennium.