Noorwegen wil een minimumleeftijd van 15 jaar voor het gebruik van sociale media. Dat meldde Nu.nl dinsdag. Dergelijke platformen zijn schadelijk voor de jeugdige hersenen die zich volop ontwikkelen (en nee, daar hoefde geen quotes omheen want dat is geen mening). Het is juridisch triviaal, maar praktisch wellicht toch wat ingewikkeld.
Wie “verbod op toegang tot sociale media en andere internetdiensten” hoort, denkt vast gelijk aan juridisch duizenddingendoekje de AVG. Die vermeldt in artikel 8 lid 1 inderdaad een minimumleeftijd van 16 jaar, maar biedt EU-lidstaten (en dus ook EER-land Noorwegen) de ruimte om hier 13 of iets daar tussenin van te maken. Noorwegen had gekozen voor 13, en wil dat dus nu naar 15 jaar brengen.
Een detail daarbij is wel dat artikel 8 lid 1 AVG gaat over toestemming gegeven door minderjarigen. Die is pas rechtsgeldig als die leeftijdsgrens gehaald wordt. Als het sociale medium een andere grondslag gebruikt, dan is dit in het geheel niet aan de orde. En ja, dit is dus een van de redenen dat Meta steeds zegt dat haar verwerkingen onder de grondslag ‘uitvoering contract’ vallen.
Afgezien van de AVG moet je dit verdedigen met de stelling dat minderjarigen niet zomaar overeenkomsten mogen sluiten, en dat een social media overeenkomst niet ‘gebruikelijk’ is (ons art. 1:234 BW) voor minderjarigen. Via tech-allesreiniger de Digital Services Act is dit ook afdwingbaar: platformeigenaren moeten zorgen dat risico’s bij minderjarigen voor hun diensten adequaat afgedekt worden. Als het risico onbeheersbaar is, dan moeten minderjarigen worden geweerd.
Maar welke wet je ook kiest, het probleem blijft hoe de grote platforms dit gaan handhaven. Er is tot nu toe nog geen enkele fatsoenlijke leeftijdsverificatie online bedacht. Dit gaat dan ook alleen gebeuren met een forse prikkel naar de beheerders toe: stevige boetes én actieve handhaving.
Arnoud
