Review: World of Warcraft Dragonflight maakt de game vrijer en complexer

Er zijn weinig games die zoveel onder handen zijn genomen als World of Warcraft. Het spel verscheen origineel in 2004, waarna uitbreidingspakketten gaandeweg de wereld grootser en gevarieerder hebben gemaakt.

Naarmate de spelwereld ouder werd, werden die uitbreidingen ook gebruikt om alles overhoop te halen. In 2010 werd met Cataclysm bijvoorbeeld een groot deel van de wereld ‘verwoest’ om iets nieuws neer te zetten, waarna met Shadowlands in 2020 het maximale niveau dat een speler kon halen werd verlaagd, om het geheel toegankelijk te maken voor nieuwkomers.

De afgelopen uitbreidingen vielen niet bij iedereen even goed. Spelsystemen werden steeds verder versimpeld, waardoor complexiteit uit de game leek te verdwijnen. Tegelijkertijd kreeg de game een steeds raarder verhaal, waarin ooit gelaagde personages veranderden in een soort tekenfilmschurken.

Met Dragonflight zet ontwikkelaar Blizzard een eerste stap om gepikeerde fans weer voor zich te winnen. Het verhaal richt zich ditmaal op de draken, die al sinds 2004 een belangrijke rol in de game hebben. Een mysterieuze magie ontwaakt in hun thuisland, waarna spelers hiernaar afreizen om te ontdekken wat er gaande is.

Waar vorige uitbreidingen versimpelden, brengt Dragonflight juist iets van de complexiteit terug naar World of Warcraft. Dat merk je bijvoorbeeld bij het talentsysteem, waarin je punten investeert zodra je personage in levels groeit.

Bij vorige uitbreidingen was dit scherm steeds simpeler, maar ditmaal heb je de keuze uit een gigantische hoeveelheid upgrades. Dit zorgt er ook voor dat je jouw spelfiguur beter naar eigen smaak kunt aanpassen.

Waar de vorige uitbreiding Shadowlands je aan het handje hield om op een specifieke manier te spelen, krijg je in Dragonflight veel meer de vrijheid om de nieuwe gebieden te verkennen. Het voelt meer als een verkenningstocht waarbij je een eigen pad baant.

Wat daaraan bijdraagt, is de nieuwe manier van vliegen. In World of Warcraft is het al jaren mogelijk de lucht in te gaan, maar dat was altijd een wat suffe ervaring. Het beest ging de lucht in als je simpelweg op de spatiebalk drukte. Daarna bestuurde je het beest net als op het land.

In Dragonflight voelt vliegen wat meer aan als in het ‘echt’. Je draak springt de lucht in en beweegt zich naar voren, waarna het beest op natuurlijke wijze naar beneden zweeft. Door te duiken maak je vaart en af en toe kun je fladderen, waardoor je als een soort vogel door de lucht beweegt. Opletten is een vereiste: gaat het niet helemaal lekker, dan plof je zo weer op het land.

Het lijkt een kleine toevoeging, maar dat vliegen doet veel om de wereld tot leven te laten komen. Het voelt alsof je rondvliegt op een plek met eigen natuurwetten. Daarnaast kun je upgrades vrijspelen om beter te leren vliegen, wat het leuk maakt om de spelwereld nog verder te verkennen.

Het maakt Dragonflight een verrassend leuk uitbreidingspakket, maar tegelijkertijd merk je dat de game ouder wordt. Hoewel omgevingen er mooier uitzien dan in 2004, is het skelet van een jaren oude game duidelijk zichtbaar. Dat zie je vooral als je het spel vergelijkt met andere online rpg’s zoals Final Fantasy XIV, die er simpelweg mooier uitzien.

Dat zal de World of Warcraft-fan een worst wezen: de duizenden uren die ze hebben geïnvesteerd maken dit hun favoriete game, en voor hen is het goed nieuws dat de nieuwste update ontzettend leuk is.

Zelfs voor nieuwkomers is World of Warcraft nu een best leuke game om op te pikken: sinds Shadowlands is het makkelijker dan ooit om het level van je al langer spelende vrienden te bereiken, waarna Dragonflight ontzettend leuk is om te spelen. Maar de tijd waarin World of Warcraft op eenzame hoogte stond, en geen andere game in het genre eraan kon tippen? Die lijkt voorbij.