Ziet de werknemer de juiste elementen, dan wordt een maker benaderd. Pascal: “Ze zeiden: we willen een licentiedeal sluiten. Het filmpje voor mij en m’n vriend gaan verkopen, dus. Als dat zou lukken, kregen wij 70 procent van de opbrengst. Ik dacht: deal, misschien verdienen we er wel echt een paar tientjes aan.”

Het viralbedrijf dat Pascals video kocht, gooide het daarna in een database. Daar kijken media als Ladbible, Unilad of Mashable ook in. Omdat het voor hen veel tijd kost om naar nieuwe virals te speuren, zijn dit soort databases een fijne oplossing. Ook voorkomt een filmpje kopen gedoe met rechten van eigenaars. En een paar honderd euro betalen vinden die media niet erg: de video’s leveren op hun site miljoenen views en daardoor aardig wat advertentiekosten op.

Toen Pascal de volgende dag wakker werd, zag hij zijn video overal terug. “Van Ladbible tot Unilad en 9Gag, eigenlijk elk platform waar ik zelf ook op kijk”, vertelt hij. “Ik wist niet wat me overkwam. Mijn video was toen al duizenden keren gedeeld en had miljoenen views. Ik weet nog dat ik over straat liep en dacht: dit ontneemt niemand me meer. Ik ben een internetsensatie!”

‘Meer moeten krijgen’

Na een tijdje kwam het geld. “Eerst 1400 dollar, toen nog ‘n paar honderd dollar, daarna nog een beetje”, zegt Pascal. “Een lekker extraatje.” Hij probeerde uit te rekenen of het bedrag dat hij kreeg klopte, door bij te houden hoe vaak zijn filmpje werd opgepikt. Dat was wel moeilijk.

Op de site van het bedrijf waar hij de deal mee sloot, zag Pascal zijn filmpje staan voor 200 dollar. “Met de 2000 dollar die we nu hebben gekregen, denk ik wel dat we genaaid zijn”, zegt hij. “Ik denk dat als je alles bij elkaar optelt, het filmpje binnen een paar dagen honderden miljoenen views had”, zegt hij. “En dat we dus meer hadden moeten krijgen. Maar ja, het was wel een avontuur, en ik zou het zo weer doen!”

Source