Macht en publieke media

Probeer je eens voor te stellen wat je er mee zou kunnen doen.
Verplaats je even in de positie van een machthebber naar keuze waar wij politiek dictatoriale kritiek op hebben.
We zijn exact eenzelfde infrastructuur aan het bouwen om er maximaal gebruik van te kunnen maken onder legitimatiemom van dat wij wèl weten hoe je er ‘goede’ dingen mee moet doen.

Wij weten wat goed is.
Totdat de politieke wind ineens omslaat naar een alt(ernatief)-idee over een neue inrichting van de maatschappij naar nationaler ethisch model.
De scheidslijn is niet breder dan de opdracht die de richting van handelen bepaalt.
Als het netwerk eenmaal voltooid is hoef je alleen nog maar de grote functie knop om te zetten!

Een inzicht dat je kan hebben en ook als leidraad zou moeten nemen om geen alomvattende controle en invloedssystemen te bouwen, maar we doen het wel,,. en denderen maar door : dat is gokken met een toekomst die je niet kan overzien!

Zetten we daar echte garanties tegenover?
Nee ook niet, onder rutte en daarvoor wordt de wet alleen maar verder uitgekleed om deze technische nachtmerrie mogelijk te maken.

Kwartje nog niet gevallen?
Stel je het volgende voor : op elk mogelijk communicatie middel dat de overheid naar ons toe heeft het woord ALARM ! Pasop! Wees alert!
Waar kom je de angstig stemmende waarschuwingen vervolgens allemaal tegen?
Nee, niet in het geluid van die goeie ouwe 1evandemaandsirene, onbruikbaar!

Maar verder?
Juist, overal, een perfecte infrastructuur om collectief gedresseerde angst te cultiveren.
En een volk in angst zal een uitgeroepen noodtoestand zonder morren zelfs als redding omarmen.
En dan verder ..
Verder en verder afdrijven van wat we ons ooit hadden voorgenomen : dit nooit meer.

Kever ideeën, dat is in essentie wat het zijn.
Het gaat niet om de belofte van .., het gaat om wat er onder ligt als transport voor heel andere langetermijn plannetjes : eerst de infrastructuur, dan de nieuwe openbaring!

Wat een ‘verassing’.
Bijna allemaal ‘verrast’.